Application icon

Pisownia „nie” z rzeczownikami (średnie)

Pisownia „nie” z rzeczownikami (średnie)

expand learning text

Pisownia „nie” z rzeczownikami

Pamiętaj, że rzeczowniki odmieniają się przez przypadki i liczby. Oznacza to, że mogą występować w zdaniu w różnych formach, ponieważ zmieniają się ich końcówki.

Co do zasady „nie” z rzeczownikami piszemy łącznie, niezależnie od przypadka, w którym występuje rzeczownik.

Przykład – odmiana wyrazu „nieprawda”:

Przypadek Pytania Przykład
Mianownik (M.) Kto? Co? nieprawda
Dopełniacz (D.) Kogo? Czego? nieprawdy
Celownik (C.) Komu? Czemu? nieprawdzie
Biernik (B.) Kogo? Co? nieprawdę
Narzędnik (N.) Z kim? Z czym? z nieprawdą
Miejscownik (Ms.) O kim? O czym? o nieprawdzie
Wołacz (W.) — nieprawdo!

Uwaga! Są sytuacje, w których „nie” z rzeczownikiem zapisujemy oddzielnie.

Jeśli rzeczownik jest użyty w celu wyraźnego przeciwstawienia, szczególnie w konstrukcjach z wyrazami ale lub lecz, „nie” zapisujemy osobno.

  • To nie przyjaciel, ale wróg.
  • To nie porządek, lecz chaos.

„Nie” zapisujemy również oddzielnie z niektórymi wyrazami używanymi w znaczeniu czasownikowym lub w funkcji orzecznika.

Nie żal mi czasu.
Nie brak ci przyjaciół.
Nie koniec jeszcze tych nowin.

Zapamiętaj: najczęściej „nie” z rzeczownikami piszemy łącznie, np. nieprawda, nieporządek, nieprzyjaciel. Oddzielna pisownia pojawia się przede wszystkim przy wyraźnym przeciwstawieniu oraz w niektórych konstrukcjach, w których rzeczownik pełni funkcję orzecznika lub ma znaczenie czasownikowe.


Download on Google Play   Download on App Store  
Download on Google Play   Download on App Store