„J” oraz „i” na końcu wyrazów
Na końcu wyrazów mogą występować zarówno litery „i”, jak i „j”. Nie można jednak zastosować jednej prostej zasady typu „po spółgłosce piszemy i, a po samogłosce j”. Poprawna pisownia zależy od budowy i formy wyrazu.
1. Końcowe „i”
Literę „i” zapisujemy na końcu wielu wyrazów i ich form odmiany. Może być ona poprzedzona zarówno spółgłoską, jak i samogłoską.
Przykłady:
- uczeni
- wnikliwi
- aleja → alei
- Maja → Mai
- nadzieja → nadziei
- szyja → szyi
2. Końcowe „j”
Literę „j” zapisujemy na końcu niektórych wyrazów, np. gdy należy ona do ich podstawowej formy.
Przykłady:
- pokój
- dzisiaj
- zwyczaj
Końcowe „j” występuje również w wielu formach trybu rozkazującego.
- graj
- daj
- myj
- krój
- stój
Zapamiętaj!
Nie decyduj o pisowni końcowego „i” lub „j” wyłącznie na podstawie poprzedzającej litery. Trzeba zwrócić uwagę na formę i budowę wyrazu.

