Pisownia: ó, u

Kiedy piszemy ó, a kiedy u?

Polszczyzna rządzi się jasnymi zasadami. Wielu uczniów ma wątpliwości przy pisowni ó i u, ponieważ brzmią tak samo. Na szczęście istnieją reguły, które łatwo zapamiętać.

Ó wymienne – najważniejsza zasada

Piszemy ó, gdy w wyrazie pokrewnym wymienia się ono na o, e lub a. Na przykład: stół – stołu, wóz – wozu, mróz – mrozu, wiózł – wieźć. Jeśli widzisz taką wymianę, piszemy ó.

U w końcówkach wyrazów

W końcówkach wyrazów zawsze piszemy u: domu, kotu, bratu, rysują, malują. Końcówka nigdy nie zawiera litery ó.

U na początku wyrazu

Na początku wyrazu zawsze piszemy u: ulica, ucho, uczeń, umysł. Żaden rodzimy wyraz polski nie zaczyna się od litery ó.

Ó na końcu wyrazów

Na końcu wyrazu piszemy ó, jeśli można wskazać wymianę: mróz – mrozy, wróg – wrogi. W innych przypadkach najczęściej piszemy u (np. kotu).

Ó niewymienne – trzeba zapamiętać

Niektóre wyrazy zawierają ó niewymienne, czyli takie, które się nie wymienia. Należą do nich m.in.: żółty, córka, skóra, góra, który, bór. Te wyrazy trzeba zapamiętać.